Hij was al eerder op Lesbos, vorig jaar om precies te zijn, met zijn vrouw. Op 8 juni a.s. vertrekt Bredanaar Leo Landa opnieuw naar het Griekse eiland. Ditmaal alleen. Vluchtelingenhulp op kleine schaal.

Leo Landa: “Toen we vorig jaar op vakantie gingen, wisten we natuurlijk al van de vluchtelingenproblematiek. Onze koffers waren zo ingepakt dat we een hoop spullen achter konden laten. Maar pas als je daar bent, voel je in elke cel hoe goed je het hebt. We huurden een auto om het eiland te kunnen bekijken. Waar je ook reed, er liepen mensen langs de weg.

Op een gegeven moment passeerden we een gezin. Twee jonge ouders en drie hele kleine kinderen. We keken elkaar aan en zeiden: ‘Dit kan niet.’ We zijn gestopt en hebben het Iraakse gezin naar hun eindpunt, een vluchtelingenkamp 80 kilometer verderop, gebracht. De dagen erop hebben we vooral voor taxi gespeeld en water uitgedeeld. Je ervaart dan oprechte dankbaarheid.

Wezenlijk verschil
Eenmaal terug in Nederland ga je al gauw over tot de orde van de dag. En toch is er iets veranderd. Ik ga dan ook terug. Ik kan niet heel veel doen, maar alles wat ik kan doen, is meegenomen. Ik kan die mensen mijn tijd geven en mijn aandacht. Het wezenlijke verschil is volgens mij dat je je omdraait en iemand aankijkt. Dat je zo iemand daadwerkelijk ziet.

Leo Landa (foto Renske Schut)
Leo Landa (foto Renske Schut)

Mijn omgeving reageert positief. Op aanraden van mijn dochter heb ik een Facebookpagina aangemaakt voor vrienden en familie. Zij doneren geld zodat ik op Lesbos in staat ben om meer water en andere levensmiddelen te kunnen kopen. Dat is overigens niet waar de Facebookpagina mij om gaat. Ik vind het belangrijker om mensen aan het denken te zetten.”

Previous post

Vanavond Nog en Friends maken 'lied van Breda' (video)

Next post

Ingenhousz-warming op de zaterdagmarkt

The Author

Renske Schut

Renske Schut

Renske Schut is tekstschrijver│fotograaf in het Bredase. Na vele omzwervingen keerde ze terug naar ‘haar’ stad en streek neer in Booming Belcrum. Naast haar werk in het bedrijfsleven, vindt ze het heerlijk om haar voorliefde voor human interest, ‘de straat’ en cultuur te kunnen delen.